Όπως λέει και το ζεύγος Ρογκώφ στο βίντεο : “Παρατούμε όλες τις δουλειές του σπιτιού, αναβάλλουμε ό,τι μπορεί να αναβληθεί, με μια λέξη, ξεχνούμε τα πάντα και τα πόδια μας σαν μαγνητισμένα μας οδηγούν στο δάσος! Κάθε χρόνο περιμένουμε αυτή τη στιγμή σαν τίποτε άλλο. 

Δεν πηγαίνουμε απλά, καλπάζουμε στα ξέφωτα! Προσπαθώντας ο καθένας να είναι μπροστά από τον ανταγωνισμό, να αυξήσει την ευχαρίστηση του μαζέματος και να βρει απάτητα ξέφωτα μανιταριών. Έχοντας υποκύψει στο πάθος που λέγεται “βωλίτης (boletus)”, η σύζυγός μου κι εγώ κανονίσαμε έναν μαραθώνιο μανιταριών για τον εαυτό μας – ποιός θα βρει περισσότερα μανιτάρια!”

Μην πτοηθείτε από το γεγονός ότι δεν καταλαβαίνετε ρωσικά. Οι εικόνες και ο τόνος της φωνής αρκούν για να πάρετε μια αίσθηση περί τίνος πρόκειται το “αθόρυβο κυνήγι” (τσιχ αχότα ρωσιστί).  

Γι’ αυτό, διατρέξτε το βίντεο και απολαύστε την ομορφιά του δάσους, τους ήχους της φύσης, την ανακάλυψη κάθε νέου μανιταριού που αποτελεί μια κατάκτηση, το μοναδικό σχήμα αυτών των μυκήτων και κυρίως τον διακαή πόθο του ενός να ξεπεράσει τον άλλο.

Ο κ. Ρογκώφ κινηματογραφεί και, ταυτόχρονα, γλυκομιλά στα μανιτάρια του, επαινεί τον εαυτό του για το πλούσιο σε μανιτάρια ξέφωτο που επέλεξε, την ικανότητά του να τα ξετρυπώνει όπου κι αν κρύβονται και με τρυφερές κινήσεις να τα αποσπά από την γη.

Είναι μια διαφορετική εμπειρία! Και πού ξέρετε, ίσως, αν μας ιντριγκάρει,  κι εδώ στην Ελλάδα να βγούμε για ένα “αθόρυβο κυνήγι”!

Μέχρι τότε, να είστε καλά και να χαίρεστε την υπέροχη φθινοπωρινή ομορφιά!

Η γυμνή μάχα είναι μια από τις διασημότερες απεικονίσεις της γυναικείας ομορφιάς στη δυτική τέχνη. Την ζωγράφισε ο Ισπανός Φρανθίσκο Γκόγια μεταξύ 1796 και 1798.

Το «ταίρι» του πίνακα είναι η ντυμένη μάχα και πιθανότατα σχεδιάστηκαν ως ζευγάρι. Ο όρος μάχα αποτελούσε κοινή ονομασία για τους Ισπανούς της εποχής, για τους άνδρες (μάχο) και για τις γυναίκες (μάχα), χαμηλών κοινωνικών τάξεων που ξεχώριζαν με το εξεζητημένο ντύσιμό τους και τους τρόπους τους.

Η Αφροδίτη της Μήλου θεωρείται καταπληκτικό έργο της ελληνιστικής τέχνης, το οποίο συνδυάζει αρμονικά  γυναικεία ομορφιά και θηλυκότητα. Άλλοτε θεωρείτο έργο του Πραξιτέλη, σήμερα όμως πιστεύεται ότι   δημιουργός του είναι ο  Αλέξανδρος, γιός του Μηνίδη από την Αντιόχεια του Μαιάνδρου.

ο 1908, κατά τη διάρκεια ανασκαφών στο χωριό Βίλλεντορφ στην Κάτω Αυστρία βρέθηκε ένα αγαλματίδιο γυναίκας της Παλαιολιθικής περιόδου.

Το αγαλματίδιο χρονολογείται ανάμεσα στο 28.000 π.Χ. και στο 25.000 π.Χ., είναι κατασκευασμένο από ασβεστόλιθο, είναι βαμμένο με κόκκινη ώχρα, έχει ύψος 11 εκ. Πολύ λίγα είναι γνωστά σχετικά με την προέλευσή του, την μέθοδο κατασκευής του και και τη σημασία του για τον πολιτισμό που την κατασκεύασε. Έχει τονισμένα σημεία του γυναικείου σώματος που συνδέονται με την εγκυμοσύνη όπως το στήθος, τους μηρούς και την κοιλιά, και διάφοροι ερευνητές πιστεύουν ότι απεικονίζει κάποια θεότητα της γονιμότητας. Δεν έχει πρόσωπο, ενώ στο κεφάλι υπάρχουν κυκλικές οριζόντιες ζώνες που πιθανόν είναι κάποιο είδος κόμμωσης.

Γυναικεία αγαλματίδια, της Παλαιολιθικής εποχής με τονισμένο στήθος, μηρούς και κοιλιά έχουν βρεθεί σε διάφορα μέρη της Ευρώπης και στην Σιβηρία και είναι γνωστά ως ειδώλεια της Αφροδίτης, Το συγκεκριμένο που βρέθηκε στην Αυστρία είναι γνωστό ως η Αφροδίτη του Βίλλεντορφ.

Σήμερα εκτίθεται στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βιέννης.

Ο Χέρμπερτ Τζωρτζ Γουέλς (1866–1946) ήταν Άγγλος συγγραφέας, γνωστός κυρίως για τα έργα του στον χώρο της επιστημονικής φαντασίας. Ο Γουέλς, μαζί με τον Ιούλιο Βερν, αναφέρονται ως οι “πατέρες της επιστημονικής φαντασίας”.

‘Εργα του μεταφρασμένα στα ελληνικά:
1) Ο πόλεμος των κόσμων
2) Η μηχανή του χρόνου
3) Ο αόρατος άνθρωπος
4) Σύντομη ιστορία του κόσμου

Οι αδελφοί Στρουγκάτσκι, Αρκάντι (1925-1991) και Μπαρίς (1933-2012), ήταν διακεκριμένοι Ρώσοι σοβιετικοί πεζογράφοι, σεναριογράφοι, συν-συγγραφείς, αδιαμφισβήτητοι ηγέτες στον τομέα της συγγραφής έργων επιστημονικής φαντασίας από το 1960 και μετά στην Σοβιετική Ένωση και οι πιο διάσημοι σοβιετικοί συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας στον κόσμο.

Στην Ρωσία ολόκληρες γενιές έχουν μεγαλώσει με τα βιβλία τους και ο αριθμός των θαυμαστών τους είναι πολύ μεγάλος, αλλά ακόμη και σε άλλες χώρες τα έργα τους είναι δημοφιλή.

Τα βιβλία των αδελφών Στρουγκάτσκι δεν είναι καθαρή επιστημονική φαντασία. Προτιμούν να γράφουν για τους ανθρώπους και τα προβλήματά τους και όχι για διαστημόπλοια, τεχνολογία κλπ.  Κι όπως λένε οι ίδιοι, το κλειδί για την επιτυχία τους είναι  ότι έγραψαν για “περιπέτειες του πνεύματος και όχι για περιπέτειες του σώματος”.

«Η εμφάνιση του Χριστού στον λαό» είναι ένας πίνακας τεραστίων διαστάσεων (750Χ540) του Ρώσου ζωγράφου Αλεξάντρ Ιβανώφ (1806-1858).

Η πλοκή του πίνακα συνδέεται με το γεγονός που περιγράφεται στο πρώτο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του Ιωάννη – την εμφάνιση του Χριστού κατά την βάπτιση ανθρώπων στον ποταμό Ιορδάνη. Στο κέντρο της σύνθεσης βρίσκεται η μορφή του Ιωάννη του Βαπτιστή, που δείχνει τον Χριστό που πλησιάζει.

Θεωρώντας το έργο του πανανθρώπινο, ο Ιβανώφ προσπάθησε να δείξει ανθρώπους διάφορων φυλών σε μια αποφασιστική στιγμή για την μοίρα τους, την στιγμή της συνάντησής τους με την υπέρτατη αλήθεια. Για τον λόγο αυτό είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα η μελέτη των εκφράσεων και των στάσεων των ανθρώπινων τύπων που εμφανίζονται στον πίνακα.

Η ιδέα της δημιουργίας ενός μνημειώδους πίνακα με θέμα «Η εμφάνιση του Χριστού στον λαό» ήρθε στον Ιβάνοφ το 1833, όταν ζούσε και εργαζόταν στην Ιταλία. Περίπου την ίδια εποχή άρχισε να δουλεύει κάνοντας προσχέδια για τα διάφορα τμήματα του μελλοντικού έργου. Ο Ιβάνοφ ξεκίνησε να εργάζεται σε μεγάλο καμβά το 1837 στο εργαστήριό του στη Ρώμη και η επεξεργασία του έργου διήρκεσε δύο δεκαετίες.