Κουλίτς με σοκολάτα ή ακριβέστερα με κακάο για το πασχαλινό τραπέζι και τους λάτρεις της σοκολάτας. Αν πάλι προτιμάτε γεύση πιο παραδοσιακή δείτε το κλασικό κουλίτς ή το κουλίτς κράφιν.

Τα υλικά μας (όλα σε θερμοκρασία δωματίου)
700 γραμ.αλεύρι κοσκινισμένο
70 γραμ. φρέσκια μαγιά ή 3 φακελάκια ξερή
200ml χλιαρό γάλα (38˚C)
12 αυγά
500 γραμ.ζάχαρη
100 γραμ. σκόνη κακάο
1 σφηνάκι μπράντι
1/2 κούπα κόκκινο κρασί
100 γραμ. σικαλίσια φρυγανιά τριμμένη
200 γραμ. κόντιτα πορτοκαλιού (ψιλοκομμένα ζαχαρωμένα φρούτα)
2 κ.γλ. κοφτή κανέλλα
1 κ.γλ. κοφτή γαρύφαλλο
1 κ.γλ. κοφτή σκόνη από αστεροειδή γλυκάνισο
λίγο αλάτι

Για το γλάσο σοκολάτας (σοκολάτα ganache)
300 γραμ. μαύρη σοκολάτα
300 γραμ. κρέμα γάλακτος
Λιώνουμε την σοκολάτα σε μπεν μαρί με την κρέμα γάλακτος

Προετοιμασία

1. Διαλύουμε στο γάλα (38˚C) μια κ. σ. ζάχαρη και την μαγιά. Προσθέτουμε 400 γραμ. κοσκινισμένο αλεύρι και πλάθουμε. Τοποθετούμε σε ζεστό μέρος (π.χ.στο φούρνο μαζί με ένα δοχείο βραστό νερό). Αφήνουμε να σταθεί μισή ώρα.
2. Σε ένα μπωλ ρίχνουμε τους κρόκους με την υπόλοιπη ζάχαρη και τους κτυπούμε στο μίξερ μέχρι να ασπρίσουν και να αφρατέψουν. Προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά : το ρούμι, το κρασί, την φρυγανιά, τα κόντιτα και τα μπαχαρικά.
3. Εν τω μεταξύ το προζύμη, έχει διπλασιαστεί σε όγκο, το πλάθουμε και στη συνέχεια προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά. Αναμιγνύουμε μέχρι να έχουμε ομοιογενή μάζα.
4. Σκεπάζουμε με πλαστικό, ξανατοποθετούμε στον φούρνο (μαζί με ένα δοχείο βραστό νερό) και αφήνουμε αρκετή ώρα μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο. Ανανεώνουμε το καυτό νερό για να βοηθήσουμε την διαδικασία (αν χρειαστεί).
5. Χτυπούμε τα ασπράδια (προσθέτουμε λίγο αλάτι) μέχρι να γίνουν σφικτός αφρός.
6. Όταν φουσκώσει η ζύμη, την πλάθουμε λίγο και προσθέτουμε τον αφρό και ανακατεύουμε.
7. Στην συνέχεια δουλεύουμε την ζύμη προσθέτοντας λίγο-λίγο κοσκινισμένο αλεύρι μέχρι να σταματήσει να είναι κολλώδης.
8. Το ζύμωμα πήρε περίπου 15 λεπτά και χρειάστηκαν περίπου 300 γραμ. αλεύρι επιπλέον, μέχρι η ζύμη να γίνει ελαστική και τρυφερή.
9. Την χωρίζουμε σε μέρη, πλάθουμε το καθένα και το τοποθε-τούμε σε στρογγυλές φόρμες (που χρησιμοποιούν οι Ρωσίδες νοικοκυρές) ή σε οποιαδήποτε άλλη φόρμα έχουμε), έτσι ώστε το ζυμάρι να φτάνει στο μισό του τοιχώματος της φόρμας. Αφήνουμε να σταθούν σε ζεστό μέρος και να φουσκώσουν.
10. Ψήνουμε στους 180˚C μέχρι να είναι έτοιμα.
11. Όταν τα κουλιτσί κρυώσουν, λιώνουμε την σοκολάτα σε μπεν μαρί με την κρέμα γάλακτος και με κουτάλι περιχύνουμε προσεκτικά. Στολίζουμε με ξηρούς καρπούς, αποξηραμένα φρούτα ή διακοσμητικά ζαχαρωτά.

Καλή επιτυχία!

ΥΓ. Αν η φόρμα είναι χάρτινη καλύπτουμε τα τοιχώματά της (στον πάτο και γύρω-γύρω) με αντικολλητικό χαρτί μεγαλύτερου ύψους και αν είναι μεταλλική, λαδώνουμε τα τοιχώματα.

Ο μεγάλος ρώσος φιλόσοφος και βαθύς γνώστης της ρωσικής ψυ-χής, Νικολάι Μπερντιάγιεφ, είχε πει ότι η γεωγραφία της ρωσικής γης σημάδεψε την «γεωγραφία» της ρωσικής ψυχής. Πράγματι, αν η γεωγραφία αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα για την οικονομική, πολιτική, πολιτιστική και ιστορική εξέλιξη ενός λαού, δεν μπορεί παρά να επηρρεάζει και την διαμόρφωση του ψυχισμού του.

Την εποχή των μεγάλων μετακινήσεων των λαών, 5ος-7ος αι. μ.Χ., ένα μέρος των Σλάβων εγκαταστάθηκε στην ανατολή, στην περιοχή που ορίζεται μεταξύ της Βαλτικής θάλασσας, των ποταμών Δούναβη και Δνείπερου και μέχρι βορειοδυτικά του Ευξείνου Πόντου. Σ’αυτήν την γη άρχισε να διαμορφώνεται η παλαιορωσική εθνότητα, στην οποία έχουν τις ρίζες τους οι Ρώσοι, οι Λευκορώσοι και οι Ουκρανοί (ανατολικοί Σλάβοι).

Τι συνετέλεσε στην διαμόρφωση του ρωσικού χαρακτήρα; Σε μεγάλο βαθμό το φυσικό περιβάλλον και το κλίμα.

Οι φυσικές και κλιματολογικές συνθήκες στην Ρωσία ήταν πολύ δύ- σκολες, τραχιές. Σ’ ένα μεγάλο κομμάτι της ρωσικής γης αγροτικές εργασίες μπορούσαν να γίνουν μόνον 5 μήνες τον χρόνο, ενώ στο βόρειο τμήμα της χώρας ο χρόνος αυτός περιοριζόταν στους 3 μήνες μόνον. Πόσο δύσκολο, αν αναλογιστούμε ότι το αντίστοιχο διάστημα στην Ευρώπη ανέρχεται στους 7-9 μήνες τον χρόνο.

Επιπλέον, στην δυτική και βορειοδυτική Ρωσία τα εδάφη δεν είναι εύφορα και οι βροχοπτώσεις και οι χιονοπτώσεις είναι πολλές, ενώ οι περιοχές προς την Μαύρη Θάλασσα και οι στέπες συχνά υποφέ-ρουν από ξηρασίες. Επομένως, για να επιβιώσει κανείς χρειαζόταν επίμονος και συνεχής αγώνας με τα στοιχεία της φύσης. Σ’ αυτόν τον αγώνα μπορούσαν να επιβιώσουν μόνον οι υπομονετικοί, οι πείσμο-νες, οι σβέλτοι άνθρωποι και οι έχοντες πρακτικό μυαλό.

Στην Ρωσία ο χειμώνας είναι μακρύς και η μέρα διαρκεί λίγο. Είναι σημαντικό λοιπόν να μπορεί κανείς να δουλεύει πολύ εντατικά και να φέρνει αποτελέσματα γρήγορα. Γι’ αυτό οι Ρώσοι είναι συνηθισμένοι να αντέχουν στην πίεση.

Στην ψυχοσύνθεση του λαού έχει επιδράσει και το ψυχρό κλίμα. Γιατί για να αντέξει κανείς το κρύο, πρέπει να μάθει να μην ξοδεύει άσκοπα την ενέργειά του. Γι’ αυτό οι Ρώσοι είναι αργοί και ήρεμοι.

Επίσης, σημαντικό ρόλο έπαιξαν και τα γεωπολιτικά χαρακτηριστικά του περιβάλλοντος. Η ζωή στα σύνορα, μεταξύ δάσους και στέπας, χωρίς οποιοδήποτε φυσικό μέσο προστασίας (όρη ή θάλασσα), άφησε τα χνάρια της στην γλώσσα, στην μυθολογία και στην κουλ-τούρα του λαού. Αλλωστε, ανά τους αιώνες, η βασική επιδίωξη του Ρώσου ήταν να επιβιώσει στον επόμενο κίνδυνο : πόλεμο, φυσική καταστροφή, κακή σοδειά, πείνα.

Τα δάση έδωσαν στους Ρώσους τα υλικά για να κτίσουν τα σπίτια τους, τους έθρεψαν και τους έντυσαν, τους προστάτευσαν από τους εχθρούς. Ταυτόχρονα όμως, τα δάση φιλοξενούσαν και άγρια θηρία και μέσα από αυτά μπορούσαν να τους επιτεθούν οι εχθροί μια και τα δάση τους πρόσφεραν κάλυψη. To δέος που προκαλεί το δάσος στον Ρώσο καθρεφτίζεται πολύ γλαφυρά στα ρωσικά παραμύθια.

Από την άλλη μεριά, υπήρχε η στέπα, ανοικτή και γι’ αυτό επίφοβη. Η αλήθεια είναι ότι μέσα από την στέπα πολλές φορές έφθασε ο πόλε-μος στην Ρωσία. Όμως, η στέπα ήταν εύφορη, έδινε πλούσια σοδειά και η απεραντοσύνη της συνδέθηκε με το διάπλατο της ψυχής, την απεριόριστη δύναμη της θέλησης, την λαχτάρα για εξερεύνηση και περιπέτεια.

Ταυτόχρονα, αντικρίζοντας την τεράστια απλοχωριά της στέπας, ο Ρώσος ένιωσε μοναξιά και νοσταλγία. Γι’ αυτό και η τάση του στην ονειροπόληση, στην ενατένιση, η απροθυμία για αλλαγή. Όλα έγιναν μέρος της ρωσικής ψυχοσύνθεσης. Οι τεράστιες διαστάσεις της στέπας ήταν η αιτία για την ιδιαίτερη σχέση του Ρώσου με τον χώρο και τον χρόνο.

Μεγάλη αγάπη είχαν οι Ρώσοι και για τα ποτάμια τους, μια και για πολλούς αιώνες η Ρωσία δεν είχε διέξοδο σε θάλασσα και τα ποτά-μια αποτελούσαν το κύριο μέσο επικοινωνίας και συγκοινωνίας. Ήταν οι υδάτινοι, αλλά και παγωμένοι δρόμοι που τους βοηθούσαν στις σχέσεις με τους γείτονές τους, που τους έκαναν φιλοπράγμονες και φιλομαθείς. Κατά μήκος των ποταμών έκτισαν τις πόλεις τους, που σύντομα μετατράπηκαν σε εμπορικά και στρατιωτικά κέντρα. Το εμπόριο στα ποτάμια έθρεψε το επιχειρηματικό πνεύμα και τις συνεταιριστικές δραστηριότητες των Ρώσων.

Τον 9ο-12ο αι. τα ποτάμια έγιναν οι εμπορικοί δρόμοι: ο δρόμος από τους Βάραγκους στους Έλληνες, που οδηγούσε από την Βαλτική στην Μαύρη Θάλασσα δια μέσου των ποταμών της ανατολικής Ευρώπης, ο ανατολικός εμπορικός δρόμος που δια μέσου του Βόλγα έβγαζε στην Κασπία και τις παραπέρα χώρες της ανατολής και ο δυτικός εμπορικός δρόμος που δια μέσου του Δούναβη έφερνε τους Ρώσους σε επαφή με την κεντρική Ευρώπη.

Την αγάπη τους για τα ποτάμια τους οι Ρώσοι την εξέφρασαν στα λαϊκά τους τραγούδια, ονομάζοντας τον Βόλγα – μητερούλα και τον Αμούρ στην Άπω Ανατολή – πατερούλη.

Για τους Ρώσους η φύση είναι ανυπέρβλητη δύναμη. Πολύ ισχυρότε-ρη από αυτήν που αντιπροσωπεύει για τους δυτικούς. Η απεραντο-σύνη της γης, η ένταση των φυσικών φαινομένων, η απουσία συνό-ρων και φυσικών προστατευτικών ορίων άφησαν το αποτύπωμά τους στην ρωσική ψυχή. Καλλιέργησαν την καρτερικότητα και την προσήλωση στην κοινότητα.

Η φύση αποτέλεσε την δύναμη που τροφοδότησε την αίσθηση ελευ-θερίας, τον στοχασμό, την πνευματικότητα και την διαρκή αναζήτηση οριζόντων, χωρίς περιορισμούς, στοιχεία που ενέπνευσαν τον ρωσι-κό λαό και τον οδήγησαν να δημιουργήσει την μοναδική, πανανθρώ-πινη κουλτούρα του.

Το κουλίτς είναι το πασχαλινό εορταστικό ψωμί των Ρώσων και των ανατολικών Σλάβων γενικά. Γίνεται με σιταρένιο αλεύρι και μαγιά και είναι ελαφρά γλυκό. Κάτι αντίστοιχο με το ελληνικό τσουρέκι.

Η συνταγή αυτή έχει δύο νεωτεριστικά στοιχεία: πρώτον είναι χωρίς μαγιά για να γίνεται γρήγορα και δεύτερον εκτός από σιταρένιο αλεύ-ρι χρησιμοποιούμε και καλαμποκίσιο κι αυτό επηρρεάζει την γεύση, το άρωμα, αλλά και το χρώμα του εορταστικού αυτού ψωμιού, που γίνεται πιο κιτρινωπό.

Το κουλίτς με καλαμποκίσιο αλεύρι και χωρίς μαγιά γίνεται αφράτο, εύθρυπτο, οι σταφίδες και τα κόντιτα του δίνουν χρώμα και το τρίμμα και ο χυμός του πορτοκαλιού αφήνουν ελαφρώς υγρή υφή και άρω-μα εσπεριδοειδών.

Τα υλικά μας
(για δύο μεταλλικές στρογγυλές φόρμες διαμέτρου 12εκ. και ύψους 10εκ.)

250 γραμ. καλαμποκίσιο αλεύρι
200 γραμ. σιταρένιο αλεύρι
300 γραμ. βούτυρο
6 αυγά
200 γραμ.κρέμα γάλακτος (10%-33%)
200 γραμ. κόντιτα
200 γραμ. σταφίδα
200 γραμ. ζάχαρη άχνη
το τρίμμα από την φλούδα ενός πορτοκαλιού
τον χυμό ενός πορτοκαλιού
20 γραμ. baking powder
3 κάψουλες βανιλίνη
λίγο αλάτι

Προετοιμασία

1. Χτυπούμε στο μίξερ το βούτυρο μέχρι να αφρατέψει.
2. Προσθέτουμε στο μίξερ κουταλιά-κουταλιά την άχνη ζάχαρη.
3. Ξεχωρίζουμε τα ασπράδια από τους κρόκους.
4. Προσθέτουμε τους κρόκους έναν-έναν στο μίξερ.
5. Προσθέτουμε το τρίμμα και τον χυμό του πορτοκαλιού.
6. Παράλληλα, σε μια λεκάνη χύνουμε τα δύο αλεύρια, το baking powder, την βανιλίνη, τα ανακατεύουμε καλά και οπωσδήποτε τα κοσκινίζουμε.
7. Προσθέτουμε το αλεύρι στο μίξερ και συνεχίζουμε να αναμειγνύ-ουμε τα υλικά μέχρι να γίνουν ομοιογενής μάζα.
8. Κατά την διάρκεια της ανάμειξης χύνουμε λίγη-λίγη την κρέμα γάλακτος.
9. Μόλις είμαστε έτοιμοι, προσθέτουμε τα κόντιτα και την σταφίδα, τα οποία προηγουμένως έχουμε αφήσει για πολλές ώρες σε κονιάκ, και τα έχουμε στραγγίσει και σκουπίσει καλά με χαρτί κουζίνας. Ανακατεύουμε απαλά.
10. Χτυπούμε σε πολλές στροφές στο μίξερ τα ασπράδια των αυγών, αφού προσθέσουμε λίγο αλάτι, μέχρι η μαρέγκα να αποκτήσει σφικτή υφή.
11. Μεταφέρουμε με την σπάτουλα σταδιακά τη μαρέγκα στο μίγμα του κουλίτς και ανακατεύουμε από κάτω προς τα πάνω απαλά για να αφρατέψει η ζύμη.
12. Καλύπτουμε τα τοιχώματα και την βάση κάθε φόρμας με λαδό-χαρτο, λαδώνουμε ελαφρά τις επιφάνειες και τις γεμίζουμε μέχρι το μισό του ύψους τους. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180˚C περίπου για 60 λεπτά.
13. Αν χρησιμοποιήσουμε χάρτινες φόρμες (από αυτές που υπάρ-χουν τέτοια εποχή στα καταστήματα με ρωσικά προϊόντα) και για αυτές θα κάνουμε το ίδιο, μόνο που στην περίπτωση αυτή θα χρειαστούμε 4 φόρμες διαμέτρου 9εκ. και ύψους 9εκ.

Βγάζουμε το κουλίτς από την φόρμα όταν είναι να το σερβίρουμε, ώστε να μην στεγνώσει. Το κόβουμε οριζοντίως, αρχίζοντας από χαμηλά, οπότε διατηρεί τον στολισμό του, απλώς “κονταίνει”.

Στολίζουμε τα κουλιτσί με άχνη ζάχαρη ή συνηθέστερα με λευκό γλάσο το οποίο πασπαλίζουμε με χρωματιστή ζάχαρη, νιφάδες ζαχαρο-πλαστικής και ξηρούς καρπούς.

Καλή επιτυχία και γεια στα χέρια σας!
Να έχετε ένα χαρούμενο και φωτεινό* Πάσχα!

*όπως λένε οι Ρώσοι

Το κουλίτς, συγκρινόμενο με το ελληνικό τσουρέκι, είναι λιγότερο γλυκό, λιγότερο αφράτο, αλλά νόστιμο, αρωματικό,  με σταφίδες, κόντιτα ή ξηρούς καρπούς και πρωτότυπο με το κυλινδρικό του σχήμα και την στολισμένη με γλάσο κορυφή του.

Η παρασκευή των κουλιτσί (πληθυντικός της λέξης κουλίτς) ξεκινά το βράδυ της Μεγ. Πέμπτης και ολοκληρώνεται το πρωί της Μεγ. Παρασκευής. Το βράδυ της Ανάστασης το πηγαίνουν στην εκκλησία για να ευλογηθεί μαζί με τα κόκκινα αυγά και την τυρένια Πάσχα.

Τα υλικά μας

Προετοιμασία
1.  Ζεσταίνουμε το γάλα αρκετά,  αλλά χωρίς να γίνει καυτό.
2.  Κομματιάζουμε την μαγιά και προσθέτοντας κουταλιά-κουταλιά λίγο ζεστό γάλα, την διαλύουμε.
3. Στο υπόλοιπο γάλα προσθέτουμε την ζάχαρη και κατόπιν την διαλυμένη μαγιά. Ανακατεύουμε συνεχώς, κατά προτίμηση με ξύλινη κουτάλα, και σταδιακά προσθέτουμε το μισό κιλό αλεύρι.
4.  Σκεπάζουμε το σκεύος με μια πετσέτα και το αφήνουμε σε ζεστό μέρος για μισή ώρα. Στο διάστημα αυτό ο όγκος του μίγματος θα πρέπει να διπλασιαστεί. Ανακατεύουμε καλά με την ξύλινη κουτάλα και παρατηρούμε το προζύμι να αναπνέει και να ξεφουσκώνει. Το ξανασκεπάζουμε και το αφήνουμε να σταθεί  15 λεπτά ακόμη.
5.  Για να είναι οι σταφίδες ζουμερές μέσα στο κουλίτς, τις ρίχνουμε για λίγη ώρα, 15-20 λεπτά, σε βραστό νερό και πριν τις χρησιμοποιήσουμε τις στραγγίζουμε καλά και τις σκουπίζουμε.
6. Στο διάστημα που περιμένουμε να διπλασιαστεί το προζύμι, κτυπούμε τα 5 αυγά με τη ζάχαρη και με τη σειρά προσθέτουμε το λιωμένο βούτυρο (ζεστό, αλλά όχι καυτό) και ανακατεύουμε μέχρι να γίνουν όλα μια ομοιογενής μάζα. Στη συνέχεια προσθέτουμε και την σμετάνα και ανακατεύουμε καλά.
7.  Το μίγμα αυτό το προσθέτουμε στο προζύμι και ανακατεύουμε προς μία κατεύθυνση μέχρι να έχουμε ομοιογενή μάζα.
8.   Στο σημείο αυτό προσθέτουμε και τις σταφίδες και ανακατεύουμε για να πάνε παντού. Εκτός από σταφίδες μπορούμε να προσθέτουμε και κόντιτα (μικρά ζαχαρωμένα κομματάκια φρούτων) ή καρύδια. Αν βάλουμε καρύδια, καλό είναι να μην βάλουμε πολλά, γιατί θα “καθήσει” η ζύμη.
9.  Λίγο-λίγο προσθέτουμε και το αλεύρι. Ζυμώνουμε για αρκετή ώρα, προσθέτουμε 2-3 κ.σ. ελαιόλαδο και αφήνουμε τη ζύμη να ξεκουραστεί για 15 λεπτά. Στη συνέχεια, επειδή η ποσότητα της ζύμης είναι αρκετή, την χωρίζουμε σε δύο μέρη και την βάζουμε σε δύο μεγάλα σκεύη, ώστε να χωρά και όταν διπλασιαστεί ο όγκος. Την σκεπάζουμε και την αφήνουμε σε ζεστό μέρος για μισή ώρα ή έως ότου “σηκωθεί”.
10. Ξαναζυμώνουμε και χωρίζουμε την ζύμη σε μικρές ποσότητες, τις οποίες πλάθουμε ξεχωριστά την καθεμιά και τις τοποθετούμε μέσα στις φόρμες ψησίματος. Η ζύμη θα πρέπει να φτάνει μέχρι το μέσον του ύψους της φόρμας.  Από την συγκεκριμένη δοσολογία  θα έχουμε 10 φόρμες διαμέτρου 14 εκατ.
11. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 C για 40-50 λεπτά,  ή όσο χρειαστεί προσέχοντας να μην παραψηθούν.
12. Για το γλάσο κτυπούμε πολύ καλά τα ασπράδια 3 αυγών, προσθέτουμε την άχνη ζάχαρη και τέλος μια κ.σ. χυμό λεμονιού. Με πινέλο καλύπτουμε με γλάσο το πάνω μέρος των κουλιτσί  και πασπαλίζουμε με ψιλές, πολύχρωμες χάνδρες ζαχαροπλαστικής.

Χαρούμενο και φωτεινό Πάσχα!

ΥΓ.   Ως φόρμες μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε είτε κουτιά από κονσέρβες, τα οποία ντύνουμε εσωτερικά με αντικολλητικό χαρτί, είτε χάρτινες φόρμες που βρίσκουμε στα ρωσικά καταστήματα τροφίμων, οι οποίες είναι κατάλληλες για το ψήσιμο, αλλά και την ωραία συσκευασία των κουλιτσί.

Η ρωσική αποκριά ή  Μάσλιενιτσα γιορτάζεται την εβδομάδα πριν το ξεκίνημα της Σαρακοστής (η τυρινή ή τυροφάγος για τους Έλληνες), συνοδεύεται από πλήθος παραδόσεων, εθίμων και πολλά μπλινί.

Μικρή αποκριά λέμε τις τρεις πρώτες ημέρες της Μάσλιενιτσα (Δευτέρα με Τετάρτη) και είναι οι ημέρες των προετοιμασιών, ενώ την μεγάλη Αποκριά, από την Πέμπτη μέχρι την Κυριακή, είναι το μεγάλο ξεφάντωμα. Κάθε ημέρα είναι ξεχωριστή και έχει τα δικά της έθιμα.

Δευτέρα – η ημέρα της συνάντησης 
Την ημέρα αυτή έφτιαχναν κι έστηναν το σκιάχτρο της Μαρένα.  Επίσης συγκεντρωνόταν όλη η οικογένεια για να οργανώσουν τις δουλειές, τις προσκλήσεις και να κάνουν τα πρώτα μπλινί. Άρχιζαν να στήνουν τα υπαίθρια θέατρα και να κατασκευάζουν τσουλήθρες, πίστες για πατινάζ και κάστρα από χιόνι.
Κατά την ειδωλολατρική παράδοση τα πρώτα μπλινί ήταν για την αρκούδα που αυτή την εποχή ξυπνά από την χειμέρια νάρκη.  Κατά την χριστιανική, τα πρώτα μπλινί είναι για τους φτωχούς και την ανάπαυση των ψυχών.

Τρίτη – η ημέρα του ξελογιάσματος και των παντρολογημάτων
Την ημέρα αυτή συνήθως γινόταν η επίσκεψη στο σπίτι της νύφης κι αν όλα πήγαιναν καλά, τότε ο γάμος προγραμματιζόταν για την εβδομάδα μετά το Πάσχα. Αντίθετα, οι ελεύθεροι έβγαιναν να διασκεδάσουν, καθώς από την Τρίτη ξεκινούσαν σιγά-σιγά οι γιορτές και τα πανηγύρια.

Τετάρτη – η ημέρα των μπλινί για τους γαμπρούς
Την ημέρα αυτή, οι πεθερές ετοίμαζαν μπλινί για τους γαμπρούς και τα σπίτια ήταν ανοικτά για να δεχθούν επισκέψεις. Στους δρόμους γινόταν υπαίθριες θεατρικές παραστάσεις και από τα υπαίθρια περίπτερα μπορούσε να αγοράσει κανείς λιχουδιές, ψημένα καρύδια, μπισκότα μελιού, σμπίτσιεν (παραδοσιακό ποτό από νερό, μέλι και μπαχαρικά) και φυσικά αχνιστό τσάι.

Πέμπτη – Ημέρα του ξεφαντώματος και των τραγουδιών
Από την Πέμπτη σταματούσαν όλες οι δουλειές κι άρχιζε η αποκριάτικη διασκέδαση. Ξεκινούσαν οι βόλτες με τις τρόικες (έλκυθρα με 3 άλογα), θορυβώδη γλέντια, έφοδοι για την κατάληψη των κάστρων από χιόνι,  το πήδημα της φωτιάς. Σημαντικό θέαμα παρουσίαζαν οι αγώνες πυγμαχίας, οι οποίοι διεξαγόταν με αυστηρούς κανόνες και ο σκοπός τους ήταν να αποσπάσεις από τον αντίπαλο τα μπλινί του. Οι αγώνες πυγμαχίας κι η κατάληψη του κάστρου συμβόλιζαν την πάλη μεταξύ της άνοιξης και του χειμώνα.

Αποκριάτικα κάλαντα και μαντινάδες (τσαστούσκι)
Με τα κάλαντα αποχαιρετούν τον χειμώνα και προϋπαντούν την άνοιξη. Σύμφωνα με το έθιμο δεν μπορείς να αρνηθείς να ακούσεις τα κάλαντα όταν σου ζητούν την άδεια και πρέππει να ανταμείψεις γενναιόδωρα τους τραγουδιστές με μπλινί, άλλα φιλέματα και φυσικά βότκα.         Τέλος, δεν νοείται λαϊκή γιορτή χωρίς τις ρωσικές μαντινάδες, τα τσαστούσκι, που είναι αστεία ή περιπαικτικά τετράστιχα που κάνουν πιο διασκεδαστική την εορταστική ατμόσφαιρα.

Ποιες είναι οι πιο δημοφιλείς μεταμφιέσεις; Στην παγανιστική παράδοση, το τελετουργικό προέβλεπε ντύσιμο με δέρματα από ζώα-τοτέμ της κοινότητας. Σήμερα, οι συνηθέστερες μεταμφιέσεις είναι αρκούδα, τράγος, αγελάδα, κότα, πάπια, χήνα. Από ανθρώπινες μορφές, γέροι, φτωχοί, διάβολοι, κλόουν, εγκυμονούσες κ.α.

Παρασκευή – η ημέρα της πεθεράς
Είναι η σειρά της πεθεράς να επισκεφθεί με το σόι της το σπίτι του γαμπρού, ο οποίος πρέπει να την καλοδεχθεί με τα μπλινί που ετοίμασε η κόρη της.

Σάββατο – η μέρα των κουνιάδων
Την ημέρα αυτή, η νέα νύφη υποδέχεται την αδελφή του άντρα της και της κάνει δώρα. Αν η κουνιάδα είναι ανύπαντρη συνοδεύεται από τις ανύπαντρες φίλες της, αν είναι παντρεμένη τότε προσκαλούνται κι άλλα παντρεμένα ζευγάρια από την πλευρά της νύφης.

Κυριακή – η μέρα του κατευόδιου και της συγχώρεσης
Την ημέρα αυτή οι εορταστικές εκδηλώσεις φθάνουν στο αποκορύφωμά τους : τα θεατρικά δρώμενα, οι βόλτες με τα έλκηθρα, το πατινάζ στον πάγο, το κάψιμο του σκιάχτρου της Αποκριάς που σηματοδοτεί και την αρχή της άνοιξης. Η μέρα τελείωνε με συμφιλίωση και συγγνώμη, ώστε με ελαφριά την καρδιά να ξεκινήσει η μεγάλη Σαρακοστή.

Μάσλενιτσα λοιπόν, η χαρούμενη αποκριά  που χαρακτηρίζεται από την ενέργεια και το χιούμορ της ρωσικής ψυχής, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε ιδίοις όμμασι, σα να ήσαστε εκεί.

Χαρούμενη Μάσλιενιτσα! Υγεία και καλή άνοιξη!

Κι ακολουθεί ένα μικρό βιντεάκι από τον εορτασμό της Αποκριάς στην πόλη Βόλογκντα το 2012, όπου έστησαν σκιάχτρο ύψους 16,3μ.
Το τελετουργικό της γιορτής περιελάμβανε όλα τα έθιμα κι όπως ανακοίνωσε ο δήμαρχος 27 τόνους μπλινί, 10 τόνους γλυκά του κουταλιού (για τα μπλινί) και 160 χιλ. λίτρα αχνιστό τσάι.  Τέλος, ζήτησε συγχώρεση και παρότρυνε όλους να κάνουν το ίδιο  και να καλοδεχτούν την άνοιξη καίγοντας την Μαρένα.

Κι όπως λένε οι Ρώσοι “Σας συγχαίρουμε με την ευκαιρία της γιορτής της άνοιξης”!

Μπλινί έφταχναν καθ΄ολη την διάρκεια της εβδομάδας της Αποκριάς. Ένα χαριτωμένο δίστιχο λέει : Το πρώτο μπλιν στην αρκούδα, το δεύτερο για τους φίλους, το τρίτο για τους μακρινούς συγγενείς και το τέταρτο για μένα.

Η Μαρένα, το αχυρένιο σκιάχτρο
Η Μαρένα ήταν μια από τις πιο ισχυρές θεές του σλαβικού πάνθεου, θεά του χειμώνα, της νύκτας και του θανάτου. Στην αρχή της εβδομάδας του καρναβαλιού υποδέχονταν την Μορένα σαν αγαπητό επισκέπτη και γι΄αυτό η Δευτέρα ονομαζόταν Δευτέρα της συνάντησης. Στο τέλος της εβδομάδας, την Κυριακή, ένα αχυρένιο ομοίωμα της Μαρένα καίγεται στην πυρά. Το κάψιμό της εξασφάλιζε την έγκαιρη έλευση της άνοιξης, την καλή σοδειά, την προστασία του χωριού από το κακό, καθώς επίσης και περισσότερους γάμους.

Οι μασκαράδες
Η μεταμφίεση σε μορφή αρκούδας ήταν συνηθέστατη στους υπαίθριους αποκριάτικους εορτασμούς ακολουθώντας την παγανιστική παράδοση. Ο λόγος; Την ημέρα της εαρινής ισημερίας, οι Σλάβοι λάτρευαν το θεό Βέλες, ο οποίος είχε την μορφή αρκούδας. Εξάλλου, η αρκούδα κατέχει ξεχωριστή θέση στην σλαβική παράδοση. Το πρώτο μπλιν οι νοικοκυρές το έδιναν στην αρκούδα, που αυτή την περίοδο ξυπνά από την χειμέρια νάρκη και είναι πεινασμένη.

Η ρόδα
Η ρόδα συμβολίζει κι αυτή τον ήλιο, καθώς οι Σλάβοι θεωρούσαν ότι ο ήλιος κυλά σαν την ρόδα στον ουρανό. Γι΄αυτό ήταν έθιμο  να κυλούν αναμμένες ρόδες κατά μήκος του δρόμου. Άλλες φορές πάλι η ρόδα στολισμένη με πολύχρωμες κορδέλες γίνεται ωραίο γαϊτανάκι με τις κοπέλες να σέρνουν το χορό.

“Ουρανός και Γη” από την Παιδική χορωδία του ναού του Αγ. Νικολάου στο Μοζάϊσκ, ιστορική ρωσική πόλη, δυτικά της Μόσχας

“Αυτή η νύχτα, η ιερή” από το φωνητικό σύνολο “Vagrants”         Soloists : Pavel Galkovsky and Catherine Barat
Vsevolod Shvayba , Alexander Skalaban – tenors
Yan Zhvirblya , Yuriy Nikitin – baritones  Mikhail Karpuk – bass

“Κοιμήσου Ιησού” από το φωνητικό σύνολο  της Μονής του Αγ. Ηλία στην Οδησσό

“Καινούργια χαρά ήρθε” από την Κρατική Ακαδημαϊκή Χορωδία Κοζάκων του Κουμπάν

“Ουρανός και Γη” από την χορωδία της πόλης Νοβοκουζνιέτσκ, στη Σιβηρία

Τα υλικά μας
5 αυγά
180 γραμ. βούτυρο
240 γραμ. ζάχαρη
10 γραμ. σκόνη βανίλιας
260 ml ζεστό γάλα
350 γραμ. αλεύρι
1 φακελάκι μπέικιν πάουντερ
2 σταφίδες ή 2 γαρύφαλα
ζάχαρη άχνη για την διακόσμηση

Η φόρμα που χρησιμοποιούμε για να φτιάξουμε αυτό το κέικ έχει το σχήμα αρνιού και συνήθως αποτελείται από δύο μέρη. Έχει μήκος περίπου 27 εκατ. και είναι είτε κεραμική είτε από σιλικόνη ή μέταλλο.

Προετοιμασία
1. Χτυπούμε σε μέτρια ταχύτητα στο μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη και τη σκόνη βανίλιας μέχρι να αφρατέψουν.
2. Έναν-έναν ρίχνουμε τους κρόκους και συνεχίζουμε το χτύπημα.
3. Ανακατεύουμε το αλεύρι με το μπέϊκιν πάουντερ και σταδιακά το ρίχνουμε στο μίξερ. Στη συνέχεια προσθέτουμε το γάλα.
4. Εάν θέλουμε, στη ζύμη μπορούμε να προσθέσουμε κοπανισμένα καρύδια, σπόρους παπαρούνας ή νιφάδες καρύδας.
5. Προσεκτικά ρίχνουμε και τα ασπράδια.
6. Αλείφουμε με λιωμένο βούτυρο την φόρμα και την πασπαλίζουμε με αλεύρι. Αν η φόρμα το επιτρέπει, στερεώνουμε εκεί που είναι τα μάτια από μία σταφίδα ή ένα μοσχοκάρφι.
7. Χύνουμε το μίγμα στο κάτω μέρος της φόρμας και κλείνουμε τα δύο μέρη.
8. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180° C για 45 λεπτά περίπου.  Ανοίγουμε προσεκτικά το κάλυμμα, δοκιμάζουμε με οδοντογλυφίδα και αν το κέικ είναι έτοιμο, το βγάζουμε από το φούρνο και το αφήνουμε να κρυώσει.

9. Αν το κέικ δεν βγαίνει εύκολα τυλίγουμε την φόρμα με υγρή πετσέτα και ξαναπροσπαθούμε προσέχοντας ιδιαίτερα να μην χαλάσουμε το κεφάλι του αρνιού. Πασπαλίζουμε με άχνη ζάχαρη.

Το πασχαλινό κέικ με σχήμα μικρού αρνιού είναι εντυπωσιακό στο τραπέζι και συνοδεύει ωραία το τσάι μετά το φαγητό την Κυριακή της Λαμπρής.

Και του χρόνου!

Στην Ρωσία οι νοικοκυρές ακολουθούν διάφορους φυσικούς τρόπους για να βάψουν τα αυγά το Πάσχα.
Ανεξάρτητα όμως από τον τρόπο που θα επιλέξουμε, θα πρέπει να κάνουμε τη σωστή προετοιμασία: Βγάζουμε τα αυγά από το ψυγείο έγκαιρα για να αποκτήσουν θερμοκρασία δωματίου και να μην σπάσουν στο βράσιμο. Τα ξεπλένουμε καλά και για καλύτερα αποτελέσματα τα τρίβουμε με σαπουνάδα ή καθαρό οινόπνευμα.

Βαφή από φλούδα κρεμμυδιού 1. Ρίχνουμε τις φλούδες στο νερό και βράζουμε σε μέτρια φωτιά για 30-40 λεπτά. 2. Αφήνουμε το αφέψημα να κρυώσει και το σουρώνουμε. 3. Προσθέτουμε τα αυγά και τα βράζουμε για 5-7 λεπτά. Στην συνέχεια για να πάρουν έντονο χρώμα τα αφήνουμε στο νερό μέχρι να πάρουν την επιθυμητή  απόχρωση. Το χρώμα που προκύπτει με τη φλούδα κρεμμυδιού είναι από ανοιχτό κίτρινο έως έντονο κόκκινο καφέ. Όσο περισσότερες φλούδες χρησιμοποιήσουμε τόσο πιο έντονο, πιο φωτεινό θα είναι το χρώμα. Αυτή η μέθοδος βαφής είναι ασφαλής και γι΄ αυτό είναι τόσο δημοφιλής στη Ρωσία ακόμη και σήμερα.

Διακόσμηση με κλωστή ή φυλλαράκια Πριν τοποθετήσουμε τα αυγά στη βαφή, τα περιτυλίγουμε με νήματα ή κολλούμε σχέδια χρησιμοποιώντας ως κόλλα το ασπράδι ενός αυγού. Πιο θεαματικό στόλισμα, αν και γνωστό στην Ελλάδα, είναι να χρησιμοποιήσουμε μικρά φυλλαράκια από διάφορα φυτά (μαϊντανό, άνηθο ή ό,τι άλλο μας βρίσκεται). Τα ακινητοποιήσουμε πάνω στο αυγό τοποθετώντας τα μέσα σε νάυλον κάλτσα και δένοντας σφικτά. Αφαιρώντας την κλωστή ή την κάλτσα με το φυλλαράκι μένει το αποτύπωμά τους πάνω                                                                       στο βαμμένο αυγό.

Βαφή με φυσικούς χυμούς Άλλες φυσικές μέθοδοι βαφής αυγών είναι ο χυμός παντζαριών που δίνει ροζέ απόχρωση. Πιο έντονη απόχρωση επιτυγχάνεται με χυμό από μούρα (κατεψυγμένα είναι μια χαρά). Οι δύο αυτοί τρόποι χρησιμοποιούνται στη Ρωσία γιατί παντζάρια και μούρα υπάρχουν σε αφθονία. Αν σας αρέσει η ιδέα, προτιμήστε λευκά αυγά για να δείξει καλύτερα το χρώμα. Η διαδικασία βαφής 1. Ξεπαγώνουμε 200 ml μούρα, τα ρίχνουμε σε 100 ml νερό και τα βράζουμε για 15΄-20΄. 2. Αφήνουμε το ζουμί να κρυώσει και σουρώνουμε. 3. Μέσα στο υγρό τοποθετούμε τα αυγά – τα οποία έχουμε καθαρίσει με καθαρό οινόπνευμα – και τα βράζουμε για 5-7 λεπτά. Τα αφαιρούμε με τρυπητή κουτάλα και τα αφήνουμε σε απορροφητικό χαρτί ή εφημερίδα μέχρι να στεγνώσουν.

Βαφή από χυμό κόκκινου λάχανου Θα χρειαστούμε 1-2 κόκκινα λάχανα και τα αυγά μας θα αποκτήσουν ένα ωραίο ασυνήθιστο μπλε χρώμα. Η διαδικασία βαφής 1. Ψιλοκόβουμε το κόκκινο λάχανο και το τοποθετούμε σε γυάλινο σκεύος . 2. Προσθέτουμε 1 κ.γλ. ξύδι και νερό, ανακατεύουμε, σκεπάζουμε με μεμβράνη και το αφήνουμε στο ψυγείο όλη τη νύχτα. Το λάχανο θα αφήσει τους χυμούς του. 3. Βράζουμε τα αυγά και τα αφήνουμε μέσα στο χυμό του λάχανου. Όσο περισσότερο, τόσο πιο ζωηρό το χρώμα.

Βαφή με κουρκουμά Θα χρειαστούμε 500 ml νερό και 3 κουταλιές της σούπας κουρκουμά και τα αυγά θα έχουν ζεστό κίτρινο χρώμα. Η διαδικασία βαφής 1. Σε βραστό νερό προσθέτουμε τον κουρκουμά και βράζουμε 10-15 λεπτά. 2. Όταν κρυώσει το διάλυμα, τοποθετούμε μέσα τα αυγά και βράζουμε για 5-7 λεπτά. Για πιο έντονο χρώμα αφήνουμε τα αυγά στο διάλυμα για αρκετές ώρες. Με τον κουρκουμά θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί γιατί αφήνει λεκέ και στα χέρια και                                                                  σε οποιαδήποτε επιφάνεια.

Διακόσμηση με ζάχαρη άχνη Θα χρειαστούμε 1 κούπα άχνη ζάχαρη και 2-3 κ.σ. νερό ή χυμό λεμονιού. Η διαδικασία βαφής 1. Βάφουμε τα αυγά μας. 2. Ανακατέβουμε την ζάχαρη άχνη με το νερό ή τον χυμό λεμονιού. Αν χρειαστεί, προ-σθέτουμε λίγο υγρό ακόμη για να γίνει το μίγμα λείο και χωρίς σβώλους. 3. Με μία σύριγγα μαζεύουμε όλο το μίγμα της υγρής ζάχαρης και δημιουργούμε σχέδια στην επιφάνεια του αυγού. Το μίγμα στεγνώνει και παραμένει κολλημένο πάνω στο αυγό.

Βαφή σε μοτίβο πολύχρωμο Θα χρειαστούμε βαγή αυγών σε διάφορα χρώματα και λίγο λάδι. Η διαδικασία βαφής 1. Πρώτα βάφουμε τα αυγά σε φωτεινά έντονα χρώματα – πορτοκαλί, κίτρινο, κόκκινο, ροζ και τα αφήνουμε να στεγνώσουν. 2. Δημιουργούμε διαλύματα με τα σκούρα χρώματα – μοβ, καφέ, μπλε. 3. Σε κάθε μπώλ με σκούρο χρώμα προσθέτουμε 1 κ.γλ. λάδι και ανακατεύουμε απαλά. 4. Βουτούμε κάθε αυγό σε ένα από τα μπωλ με τα σκούρα χρώματα και το αφαιρούμε αμέσως….Οι φίλοι σας θα ψάχνουν να βρουν τι είδους πινέλα χρησιμοποιήσατε!

Μετά το βάψιμο, ανεξάρτητα της βαφής που χρησιμοποιήσαμε, γυαλίζουμε τα αυγά με βαμβάκι βουτηγμένο στο λάδι για να αυξηθεί η φωτεινότητα των χρωμάτων.

Καλή  έμπνευση και χαρούμενες διακοπές του Πάσχα!