Η συνταγή γίνεται γρήγορα, γιατί την Μεγάλη Εβδομάδα στη Γιάσναγια Παλιάνα οι προετοιμασίες για το πασχαλιάτικο τραπέζι ήταν πολλές, η ετοιμασία και το ψήσιμο των κουλιτσί – των ρωσικών τσουρεκιών, το βάψιμο των αυγών, η προετοιμασία γαλατόπιτας, βραστού χοιρινού, του πασχαλινών κέικ και μπλινί κλπ, και δεν υπήρχε χρόνος για χάσιμο.

Τα υλικά μας
1 κιλ. μυζήθρα
300 γραμ. κρέμα γάλακτος
400 γραμ. σμετάνα
150 γραμ. φρέσκο βούτυρο
150 γραμ. ξανθές σταφίδες (σουλτανίνα)
150 γραμ. μαύρη σταφίδα
σπόρους από μισό κλωναράκι βανίλιας (ή εναλλακτικά 4 φιαλίδια σκόνης βανίλιας)
1 κ.γλ. ζάχαρη
λίγο αλάτι

Προετοιμασία
1. Σε μια λεκάνη ανακατεύουμε την μυζήθρα, την σμετάνα, την κρέμα γάλακτος και το βούτυρο.
2. Προσθέτουμε τις σταφίδες, τους μισούς σπόρους από το κλωναράκι βανίλιας ή την σκόνη βανίλιας, την ζάχαρη και το αλάτι.
3.  Προσθέτουμε την μυζήθρα και την σμετάνα.
4. Τοποθετούμε το μίγμα σε ένα σουρωτήρι, το οποίο εσωτερικά έχουμε καλύψει με ένα μεγάλο κομμάτι, ελαφρά υγρό, τουλπάνι (μαλακή γάζα ή ύφασμα με αραιή ύφανση που χρησιμοποιείται για να σουρώνουμε από περιττά υγρά). Περισσότερες πληροφορίες δείτε στη συνταγή για την αυτοκρατορική πάσχα.
5. Σκεπάζουμε και από πάνω με τουλπάνι και τοποθετούμε ένα βαρύ σκεύος για να πιέζει το μίγμα να στραγγίσει από τα υγρά του. (Σήμερα) αφήνουμε το μίγμα στο ψυγείο για 12 ώρες.
6. Πριν σερβίρουμε την Πάσχα την στολίζουμε σχηματίζοντας τα γράμματα Χ.Β. που είναι τα αρχικά των λέξεων Χριστός Βασκριέσε και σημαίνουν Χριστός Ανέστη.

Στο σπίτι των Τολστόι σέρβιραν την τυρένια Πάσχα με τσάι από βότανα (και όχι το σύνηθες μαύρο τσάι) και σπιτικά γλυκά, όπως φραγκοστάφυλο, βατόμουρο ή φράουλα, που παρασκεύαζαν στην Γιάσναγια Παλιάνα.

Καλή επιτυχία,
Χαρούμενο και φωτεινό Πάσχα!

Ο Τολστόι χορτοφάγος
Σε συνέντευξη που παραχώρησε το 1908 στο αμερικανικό περιοδικό Good Health, ο Τολστόι αποκάλυψε ότι έγινε χορτοφάγος το 1883. Η επιλογή αυτή ήταν η λογική συνέπεια της άποψής του για την ανήθικη φύση οποιασδήποτε βίας, ακόμη και για την απόκτηση τροφής. Το 1893 έγραψε μάλιστα ένα άρθρο «Το πρώτο βήμα», το οποίο πρωτοδημοσιεύτηκε ως πρόλογος στο βιβλίο «Η ηθική της διατροφής» του Howard Williams, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην προώθηση της χορτοφαγίας στη Ρωσία και έγινε το πρώτο ρωσικό εγχειρίδιο για χορτοφάγους.

Ο Τολστόι οπαδός του normcore (μη στυλ)
Η άρνηση του Τολστόι να ακολουθήσει τις ενδυματολογικές επιταγές της τάξης του (ανήκε στην αριστοκρατία και είχε τον τίτλο του κόμη) καθοδηγείτο από το όραμα και την ανάγκη του να ξεπεραστούν οι ταξικές διαφορές. Ο Τολστόι δεν υπήρξε ο δημιουργός μιας νέας μόδας, αλλά η τάση το ένδυμα να μην καθορίζει ποιος ή τι είσαι χαρακτήρισε την εξέλιξη της ένδυσης σε όλη την διάρκεια του 20ου αι.

Ο Τολστόι τεχνίτης  
Ο Τολστόι ήθελε να μάθει ένα πραγματικό επάγγελμα και το 1884 διδάχθηκε την τέχνη του τσαγκάρη κι έφτιαχνε παπούτσια από δέρμα για τον εαυτό του και για όσους από τους φίλους του έκαναν παραγγελίες. Όμως τα παπούτσια που έραβε ήταν ακαλαίσθητα, και ούτε του ίδιου άρεζαν με αποτέλεσμα στις μεγάλες πεζοπορίες να φορά σανδάλια ή γαλότσες. Άλλωστε, για αυτό το πάθος του, οι φίλοι του τον κατηγορούσαν για ασυνέπεια επειδή χρησιμοποιούσε το δέρμα ζώων ήδη την εποχή που είχε γίνει χορτοφάγος.

Ο Τολστόι ποδηλάτης
Το 1895 ο Μοσχοβίτικος Όμιλος Ποδηλατιστών χάρισε στον Τολστόι ένα ποδήλατο Rover. Ο Τολστόι στα 67 του έμαθε να ποδηλατεί, δίδαξε στα παιδιά και τα εγγόνια του να ποδηλατούν και έγινε το πρόσωπο της νέας αθλητικής μόδας.

Ο Τολστόι, παρά την ηλικία του, αγαπούσε να ποδηλατεί κι όταν κάποτε τον ρώτησαν γιατί δεν προτιμά να ιππεύει ή να περπατά εξήγησε ότι κάποιες στιγμές έχει ανάγκη για απόλυτη πνευματική ξεκούραση, και ότι όταν περπατά ή ιππεύει αυτό δεν τον εμποδίζει να σκέφτεται, οπότε δεν ξεκουράζεται. Αντίθετα, όταν ποδηλατεί, είναι αναγκασμένος να προσέχει τον δρόμο, τις πέτρες και τις λακκούβες και έτσι το μυαλό του δεν σκέφτεται και ξεκουράζεται.

Ο Τολστόι λάτρης της τεχνολογίας
Η πρώτη εγγραφή της φωνής του Τολστόι χρονολογείται το 1895, στο σπίτι του πρωτοπόρου της ηχο-φωνογραφίας Ιούλιου Μπλοκ. Ο ίδιος απέκτησε τον πρώτο του φωνογράφο 13 χρόνια αργότερα, το 1908, όταν ο Thomas Edison του τον έστειλε προσωπικά ως δώρο με την παράκληση να εγγράψει ένα μήνυμα προς το παγκόσμιο κοινό (στην αγγλική και στην γαλλική) επειδή λόγω του έργου του και της αναγνωρισιμότητάς του ήταν ο πλέον κατάλληλος για να απευθύνει ένα κοινωνικό μήνυμα που θα εισακουγόταν και θα συνεισέφερε στην ηθική ανάταση εκατομμυρίων ανθρώπων.

Ο Τολστόι χρησιμοποιούσε τον φωνογράφο για να διδάξει. Ηχογραφούσε το περιεχόμενο βιβλίων, επιστολές, άρθρα, παραμύθια τα οποία στη συνέχεια έδινε για να τα ακούν οι μαθητές στο σχολείο της Γιάσναγια Παλιάνα.

Ειρήσθω εν παρόδω, το σχολείο της Γιάσναγια Παλιάνα πρωτολειτούργησε το 1859. Σε αυτό διδασκόταν ανάγνωση, γραφή, αριθμητική, φυσική ιστορία, θρησκευτική ιστορία, ο λόγος του Θεού, χορός και τραγούδι, σχέδιο και ζωγραφική. Στο σχολείο δίδασκε και ο Τολστόι. Η εκπαιδευτική διαδικασία ενθάρρυνε την ικανότητα των μαθητών να σκέφτονται μόνοι τους.

Το 1874, έγραφε ο Τολστόι σε μια επιστολή του «Όταν πηγαίνω στο σχολείο και βλέπω αυτά τα κουρελιάρικα, βρώμικα και ισχνά παιδάκια να με κοιτούν με τα γεμάτα προσμονή ματάκια τους και τις αγγελικές τους φατσούλες με πιάνει ένας τρόμος σαν αυτόν όταν βλέπεις ανθρώπους να πνίγονται. Πραγματικά θέλω να μπορεί να μορφωθεί όλος ο λαός, ώστε να σωθούν όλοι και αυτοί που μπορούν να γίνουν οι νέοι Πούσκιν, Οστρογκράντσκι, Λομονόσοφ. Γιατί αυτοί υπάρχουν σε κάθε σχολείο».

Ο Τολστόι υποστηρικτής της φυσικής άσκησης
Ο Τολστόι υπήρξε ένας από τους πρώτους στην εποχή του που ασχολήθηκαν και έκαναν δημοφιλή διάφορα αθλήματα, όπως η πεζοπορία, η κολύμβηση, η ιππασία, η γυμναστική, το τρέξιμο και απέδειξε ότι το πρότυπο του διανοούμενου που δεν μπορεί να σηκώσει τίποτε βαρύτερο από βιβλία ήταν πλέον παρελθόν. Για την φυσική του ρωμαλεότητα ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία βρίσκουμε σε κείμενα (επιστολές, απομνημονεύματα κλπ) φίλων και επισκεπτών της Γιάσναγια Παλιάνα.

Ο Τολστόι και το Bookcrossing
Το 1910 η βιβλιοθήκη της Γιάσναγια Παλιάνα αριθμούσε περίπου 22.000 βιβλία και περιοδικά, μεταξύ των οποίων και η συλλογή του Φίλωνα του Αλεξανδρινού που χρονολογείτο από το 1613. Ο Τολστόι ήταν από τους πρώτους που υλοποίησε το bookcrossing μια και οποιοσδήποτε επισκέπτης μπορούσε να πάρει όποιο βιβλίο ήθελε.

Ο φωτογράφος Τολστόι
Την δεκαετία του 1860 η μόδα της φωτογραφίας είχε αρχίσει να εξαπλώνεται. Και προφανώς δεν διέλαθε της προσοχής του Τολστόι που πάντα έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις τεχνολογικές καινοτομίες και ο ίδιος είχε αρκετές φωτογραφικές μηχανές. Το 1862 έβγαλε την πρώτη selfie            Σε αντίθεση με τους συγχρόνους του που θεωρούσαν την ενασχόληση με την φωτογραφία υπερβολή, αυτός αντιλήφθηκε τις δυνατότητες και την δυναμική της. Μάλιστα το πιο αγαπημένο του είδος ήταν το πορτρέτο και συγκεκριμένα το είδος φωτογραφία «ρεπορτάζ», για το οποίο προέβλεψε ότι θα είχε σημαντική εξέλιξη.

Ο Τολστόι λάτρης του βινυλίου
Το 1903 ο μαθητής του Τολστόι, Αλεξέι Σεργκέγιενκα, του χάρισε ένα γραμμόφωνο. Ο Τολστόι με ενθουσιασμό έκανε χρήση της καινούργιας εφεύρεσης και ήρθε σε αντιπαράθεση με τη δισκογραφική εταιρία, όταν αντιλήφθηκε ότι οι δίσκοι με την φωνή του δεν διανέμονταν δωρεάν. Αυτό βέβαια δεν εμπόδισε την εταιρία μετά τον θάνατό του, το 1910, να παράξει 100.000 δίσκους, οι οποίοι ακούγονταν από το κοινό σε δημόσιους χώρους (θέατρα, κινηματογράφους κλπ) μια και πολύ λίγοι άνθρωποι τότε μπορούσαν να έχουν δικό τους γραμμόφωνο.

Απ’ ότι φαίνεται ο Τολστόι ήταν ένας άνθρωπος του καιρού μας και  σίγουρα θα διατηρούσε τον τίτλο του πρωτοπόρου και σήμερα!

Πηγή : www.kommersant.ru

«Πόλεμος και Ειρήνη» του Λεφ Τολστόι, ένα μυθιστόρημα-σταθμός της παγκόσμιας λογοτεχνίας, πανόραμα της ρωσικής κοινωνίας, της ρωσικής ψυχής, της ρωσικής φύσης, της ρωσικής παράδοσης και ιστορίας.

Για τον λόγο αυτό και με την σκέψη ότι η αγάπη για την λογοτεχνία μπορεί να ενώνει τους ανθρώπους, για πρώτη φορά πραγματοποιείται η ζωντανή μετάδοση της ανάγνωσης ολόκληρου του έργου.

Από την Τρίτη 8/12 και μέχρι και την Παρασκευή 11/12, 10:00-23:00, από τα τηλεοπτικά κανάλια «Ρωσία Κ(ουλτούρα)», «Ρωσία 1», τον ραδιοφωνικό σταθμό «Mayak» καθώς και από ιστοσελίδα voinaimir.com θα μεταδίδεται ο Μαραθώνιος ανάγνωσης ολόκληρου του μυθιστορήματος του Λεφ Τολστόι από την πρώτη έως και την τελευταία σελίδα.

Μέσα σε 60 ώρες, 1300 άνθρωποι, όλων των ηλικιών και των επαγγελμάτων, από 34 πόλεις (24 ρωσικές πόλεις και 10 μεγάλες πόλεις του υπόλοιπου κόσμου), καλλιτέχνες, δάσκαλοι, μηχανικοί, γιατροί, πολιτικοί, ηθοποιοί, επιστήμονες, κινηματογραφιστές, εργαζόμενοι, μαθητές και σπουδαστές, όλοι όσοι τους αρέσει ο “Πόλεμος και Ειρήνη” θα διαβάσουν και τους 4 τόμους, έναν κάθε ημέρα.

Αποσπάσματα του μυθιστορήματος θα διαβαστούν στην ΓΙάσναγια Παλιάνα, το ιστορικό κτήμα του Τολστόι και σήμερα μουσείο, στο εθνικό πάρκο “ρωσική Αρκτική», στο νησί «Γη της Αλεξάνδρας» στον Αρκτικό ωκεανό στο Ερμιτάζ, στο Μουσείο της Μόσχας «Λεφ Τολστόι» στα θέατρα Μαγιακόβσκι και Μαρίνσκι, στην Αγ. Πετρούπολη, στο Καζάν, στο Νίζνι Νόβγκοροντ, στο Κρεμλίνο, στο τρένο υψηλής ταχύτητας «Σαπσάν», στο πυρηνικό παγοθραυστικό «Βάιγκατς», σε σταθμούς του μετρό της Μόσχας κ.α.

Καλή ακρόαση, ακόμη κι αν δεν γνωρίζετε ρωσικά, θα έχετε την δυνατότητα να θαυμάσετε μερικά από τα ωραιότερα ρωσικά δημόσια κτίρια και την ρωσική φύση σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και τα πλάτη!

The post Λογοτεχνικός Μαραθώνιος – Ανάγνωση «Πόλεμος και Ειρήνη» first appeared on my russian cuisine.]]> 2178 https://myrussiancuisine.com/8-%ce%bc%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%af%ce%bf%cf%85-%ce%b7%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b3%cf%85%ce%bd%ce%b1%ce%af%ce%ba%ce%b1%cf%82/ Sat, 07 Mar 2015 18:28:03 +0000 https://myrussiancuisine.com/?p=1793 Συχνά διαπιστώνουμε ότι δίπλα σε μεγάλους και διάσημους άνδρες έζησαν εξ ίσου αξιόλογες γυναίκες. Γυναίκες ανεξάρτητες και ευφυείς, οι οποίες με την πολύπλευρη προσωπικότητα και την ακατάβλητη αφοσίωση και μαχητικότητά τους συνέβαλαν καθοριστικά στην επιτυχία των συζύγων τους και ταυτόχρονα διεκδίκησαν την ισότητα και κέρδισαν με το σπαθί τους την κοινωνική αναγνώριση. Ο λόγος για … Continue reading 8 Μαρτίου – Ημέρα της Γυναίκας →

Συχνά διαπιστώνουμε ότι δίπλα σε μεγάλους και διάσημους άνδρες έζησαν εξ ίσου αξιόλογες γυναίκες. Γυναίκες ανεξάρτητες και ευφυείς, οι οποίες με την πολύπλευρη προσωπικότητα και την ακατάβλητη αφοσίωση και μαχητικότητά τους συνέβαλαν καθοριστικά στην επιτυχία των συζύγων τους και ταυτόχρονα διεκδίκησαν την ισότητα και κέρδισαν με το σπαθί τους την κοινωνική αναγνώριση.
Ο λόγος για την Σοφία Αντρέγιεβνα Τολστάγια, την Άννα Γκριγκόριεβνα Ντοστογιέφσκαγια και την Βέρα Γιεβσέγιεβνα Ναμπόκοβα, συζύγους των Λέοντα Τολστόι, Φιόντορ Ντοστογιέφσκι και Βλαντίμιρ Ναμπόκοβ αντίστοιχα.

Σοφία Τολστάγια 1844-1919	Άννα Ντοστογιέφσκαγια 1846-1918	Βέρα Ναμπόκοβα 1902-1991

The post 8 Μαρτίου – Ημέρα της Γυναίκας first appeared on my russian cuisine.]]>

Η νεαρή Σοφία έζησε μεγάλο μέρος της ζωής της στο κτήμα των Τολστόι, την Γιάσναγια Πολιάνα, αναλαμβάνοντας τα καθήκοντα της οικονομικής διαχείρισης ενός τεράστιου αγροκτήματος μαζί με τα καθημερινά καθήκοντα συζύγου και μητέρας 13 παιδιών, εκ των οποίων 5 πέθαναν σε νεαρή ηλικία. Αυτό όμως που την έκανε ευτυχισμένη ήταν ο ρόλος της στο έργο του αγαπημένου της. Πολύ περισσότερο από σύζυγος και οικοκυρά, η Σόφια έγινε γραμματέας, ατζέντης και γραφιάς του Τολστόι. Αντέγραψε το πλήρες κείμενο του “Πόλεμος και Ειρήνη” επτά φορές, επιμελείτο των εκδόσεων και μερικές φορές μετέφραζε έργα του. Ο ίδιος ο Τολστόι έγραψε στο ημερολόγιό του για τα ευτυχισμένα χρόνια του γάμου του : “Ποτέ δεν είχα επίγνωση της διανοητικής μου ικανότητας, ούτε καν του σθένους, τόσο απελευθερωτικών και τόσο παραγωγικών στοιχείων”.

Ο καλλιτέχνης Λ. Παστερνάκ, φίλος της οικογένειας, έλεγε για την Σοφία: “Ήταν με πολλούς τρόπους ένας εξαιρετικά ευφυ-ής και αξιόλογος άν- θρωπος αντάξιος του Τολστόι … Η κοντέσα Σόφια Αντρέγιεβνα υπήρξε η ίδια μια μεγάλη προσωπικότητα, με λεπτό λογοτεχνικό ταλέντο”. Έγραφε και η ίδια μυθιστορήματα, ιστορίες για παιδιά, απομνημονεύματα, δοκίμια. Τα χόμπι της ήταν η μουσική, η ζωγραφική και η φωτογραφία.

Μετά το 1880-90, λόγω της αλλαγής των απόψεων του Τολστόι για τη ζωή, την οικογένεια και την περιουσία μεταξύ τους προέκυψαν ισχυρές διαφωνίες. Ο Τολστόι συνέχιζε να απευθύνει στην γυναίκα του μακροσκελείς ερωτικές επιστολές, όμως είχε ήδη αρχίσει να μεταστρέφεται σε αρνητή του θεσμού της οικογένειας και της ιδιοκτησίας. Η Σοφία δεν συμμεριζόταν τις αντιλήψεις του και την επιθυμία του να εγκαταλείψει την περιουσία και τα πνευματικά δικαιώματα επί των βιβλίων του και να ζήσουν με τα απαραίτητα δουλεύοντας χειρωνακτικά. “Δεν μπορώ να προσδιορίσω πότε αποστασιοποιηθήκαμε, αλλά δεν είχα την δύναμη να ακολουθήσω την διδασκαλία του”, έγραψε η Σόφια. Μετά τον θάνατο του Τολστόι, η Σόφια Αντρέγιεβνα ολοκλήρωσε την έκδοση των απάντων του.

Όπως ο ήρωας του μυθιστορήματός του, ο Ντοστογιέφσκι υπήρξε παθιασμένος χαρτοπαίκτης. Μετά το γάμο, η οικογένεια έπρεπε να εγκαταλείψει τη Ρωσία, επειδή οι δανειστές του τον κυνηγούσαν για τα χρέη του. Παρόλα αυτά συνέχισε τον τζόγο στην Ευρώπη, μέχρι του σημείου να ποντάρει τα κοσμήματα και τα ρούχα της συζύγου του. Η Άννα αντιμετώπιζε το πάθος του ως πάθηση κι όχι ως βίτσιο. Κάποια στιγμή του εμπιστεύθηκε τις τελευταίες τους οικογενειακές οικονομίες, έχοντας ήδη μια κόρη. Η αφοπλιστική ειλικρίνεια αυτής της πράξης έκανε τον Ντοστογιέφσκι να κατανοήσει ότι η Άννα ήταν “ δυνατότερη και στερεότερη απ’ ότι νόμιζε”. Έχασε τα χρήματα, έδωσε όμως δυο όρκους στην γυναίκα του: Να μην ξαναπαίξει και να την κάνει ευτυχισμένη. Κράτησε και τους δυό.

Τα σημαντικότερα μυθιστορήματα του Ντοστογιέφσκι γράφτηκαν με την βοήθεια της Άννας ως γραμματέως και συντρόφου, ενώ το τελευταίο έργο του “Αδελφοί Καραμάζωφ” ο Ντοστογιέφσκι το αφιέρωσε σε αυτήν. Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του συγγραφέα, η οικογένεια ξεπέρασε τελικά τις βιοτικές δυσκολίες, κατά κύριο λόγο χάρη στην Άννα, η οποία διαχειρίστηκε τις οικονομικές τους υποθέσεις.
Η Άννα Ντοστογιέφσκαγια ήταν επίσης από τους πρώτους Ρώσους φιλοτελιστές. Ξεκίνησε να συλλέγει γραμματόσημα στην αρχή του γάμου της και συνέχισε για 49 χρόνια, όμως δεν είναι γνωστό τι απέγινε η συλλογή της. Ο θάνατος του Ντοστογιέφσκι δεν σήμανε και το τέλος της αγάπης της, αφού αφιερώθηκε στην δημοσίευση των έργων του και την επιμέλεια μουσείου για τον συγγραφέα. Δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ, απαντώντας με ειρωνεία: “Ποιόν άλλο θα μπορούσα να παντρευτώ μετά τον Ντοστογιέφσκι; Ίσως τον Τολστόι;”

Έζησαν μαζί 52 χρόνια και οι δημόσιες εμφανίσεις τους ήταν αποκλειστικά από κοινού. Κατά την διάρκεια της διδασκαλίας του στο Κορνέλ, στις παραδόσεις του περί της ρωσικής Λογοτεχνίας, η Βέρα πάντα καθόταν δίπλα του. Το φιλικό κουτσομπολιό έλεγε ότι η Βέρα είναι που γράφει αντί για τον Βλαντίμιρ. Γιατί αυτή πάντα βρισκόταν μπροστά στη γραφομηχανή, ενώ ο ίδιος έγραφε παντού εκτός του γραφείου του. Στο μπάνιο, το κρεβάτι, το πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου. “Το αυτοκίνητο είναι το μόνο μέρος στην Αμερική με ησυχία” έλεγε ο Ναμπόκοφ. Η Βέρα εκτελούσε επίσης χρέη οδηγού. Συνήθιζε να τον πηγαίνει βαθιά στο δάσος και να τον αφήνει εκεί μόνο του να γράψει. “Χωρίς τη γυναίκα μου, ούτε ένα βιβλίο δεν θα είχα γράψει”, συνήθιζε να λέει ο Ναμπόκοφ. Ακόμη και η “Λολίτα” θα είχε χαθεί, αν δεν ήταν η Βέρα, να διασώσει κατ’ επανάληψη το χειρόγραφο από τον κάλαθο των αχρήστων. Μέχρι που κρατούσαν το κοινό τους ημερολόγιο στο ίδιο τετράδιο. Μοιραζόταν επίσης το πάθος του για το σκάκι και την εντομολογία.

Μετά τον θάνατο του Ναμπόκοφ, η Βέρα αφιέρωσε τη ζωή της στην προβολή του έργου του συζύγου της, μεταφράζοντας τις νουβέλες του και επιμελούμενη μεταφράσεις μέχρι τα ογδόντα της.

Αν ρωτήσουμε έναν μορφωμένο Ευρωπαίο τι γνωρίζει για τον ρωσικό πολιτισμό, το πρώτο που μάλλον θα ακούσουμε είναι η κλασσική λογοτεχνία του 19ου αιώνα. Ο Ευρωπαίος θα θυμηθεί πιθανότατα τα μυθιστορήματα του Τολστόι, ο Αμερικανός τον Ντοστογιέφσκι, ο θεατρόφιλος θα αναφερθεί στην θεατρική κληρονομιά του Τσέχωφ.

Υπάρχουν όμως και μερικά άλλα ονόματα, που ενώ αποτελούν τα θεμέλια της ρωσικής λογοτεχνίας και σημαντική κληρονομιά της παγκόσμιας λογοτεχνίας, στη Δύση είναι συγκριτικά πολύ λιγότερο γνωστά. Το ένα είναι αυτό του Αλεξάντρ Πούσκιν και το άλλο του Νικολάϊ Γκόγκολ.

Ο Αλεξάντρ Πούσκιν είναι ο πρώτος, παγκόσμια μεγάλος συγγραφέας που γέννησε η Ρωσία. Στο ένα τέταρτο του αιώνα που δημιούργησε, πέτυχε να μεταφέρει ή καλύτερα να προσαρμόσει την δυτική λογοτεχνία στο ρωσικό πολιτιστικό γόνιμο έδαφος, ασχολούμενος με όλα τα λογοτεχνικά είδη που ανέπτυξε η Ευρώπη και προσδίδοντας σε αυτά την ιδιαιτερότητα της ρωσικής ταυτότητας.

Με το ποίημα «Ευγένιος Ονέγκιν», ο Πούσκιν έγινε ο πρώτος Ρώσος μυθιστοριογράφος που έγραψε έμμετρο μυθιστόρημα. Ασχολήθηκε με όλα τα λογοτεχνικά είδη και συχνά με τρόπο ιδιαίτερα μοντέρνο ακόμη και για τον σύγχρονο αναγνώστη. Είναι ο δημιουργός της ρωσικής λογοτεχνικής γλώσσας και για τον ρώσο αναγνώστη το έργο του είναι πρότυπο γλώσσας και στυλ.
Οι φαινομενικά απλοί στίχοι των ποιημάτων του (που η εκφραστικότητά τους έχει συγκριθεί με τη μουσική του Μότσαρτ) πολύ δύσκολα αποδίδονται σε άλλες γλώσσες και γι’ αυτό ίσως η αξία του δεν έχει εκτιμηθεί επαρκώς.

Ο έτερος λαμπρός Ρώσος, ο Νικολάι Γκόγκολ, είναι περισσότερο γνωστός στην Ελλάδα, κυρίως με τις παραστάσεις των έργων του «Το παλτό», «Ο Επιθεωρητής», «Το ημερολόγιο ενός τρελού». Όμως είναι το έργο του «Νεκρές ψυχές», αυτό με το οποίο επηρέασε καθοριστικά τις επόμενες γενιές των μεγάλων Ρώσων συγγραφέων. Τα έργα του είναι γεμάτα με μοναδικό τρόπο με ρωσικό χρώμα, έχουν συναρπαστική υπόθεση, είναι πλούσια από καθημερινές και ψυχολογικές λεπτομέρειες και αποκαλύπτουν την ρωσική ψυχή.